De Japonia senescenti II

fēmĭnis plūres rŭtĭlae pŭdīcīs
sunt ĕmendae nunc tŭnĭcae tŏgaequĕ,
nostră cīvĭtās ĭtĕrum ut vĭgescăt
vī pŭĕrōrŭm.

De arte puellarum pellicendarum

crustŭlīs ūsō tĭbĭ non pŭellae
pellĭcendae sunt nĕquĕ calcĕis, sĕd
floscŭlos mănū tĕnĕ dicquĕ lentē
dulcĭă verbă.

De monstro jejuno

tū quī gurgĭtĕ nātŭs es mărīnō,
possis vīvĕrĕ cūr ĕdens pĕr annōs
nullam quattŭŏr escam ăquārĭō? nōs
arcānum ut dŏcĕas tŭum vŏrācēs.

Animal marinum monstruosum Bathynomus giganteus nomine, quod in aquario Tobae ostenditur, postquam abhinc quattuor annos quinquaginta carnis piscarii gramma semel edit, hactenus nihil edens vivit. Multa de ejus modo vivendi manent nobis ignota. Num eo studentes enodare possimus arcanum longaevitatis, qua iter ad Martem facere liceat?

De juventutis restitutione

quī sĕnes vĕlint jŭvĕnescĕre, almī
dēbĕant cūrāre ăpĭum pŏlītē
parvŭlas larvas nĕmŏre in cŏmantĕ
bombĭsŏnarum.