De vischio rejiciendo

"vischĭum pŭtō tĭbĭ perplăcērĕ.
collŏquāmur noctĕ măgis sĭlentĕ."
pellĭcit mē mītĕ pŭellă pulchră
vōcĕ pŏētăm.

"non, mălō vērō thĕŏbrōtĭum, quŏd
augĕat vīres cĕrĕbrī cănendās
ad pŭellās his nŭmĕris. vălē!" sīc
scrībĕrĕ pergō.

De aquæ praeconio vitæ

"cur tŭam uxōrem cŭpĭs ēbrĭārĕ?
quæ tĭbī mēmet dărĕ dōnă vis? dīc!"
pulchră præcōnātŭr ăquam rŭbellăm
fēmĭnă vītæ.

quam bĭbam gāvīsŭs ĕt immŏdestŭs,
sī sĭt enzȳmum jĕcŏrī mĭhi illŭd.
non lĭcet sed mi id făcĕre atquĕ tantŭm
sentĭo ŏdōrĕm.

De mulcetra Sharpiana

nōmĭnāta Ăcūtă dĕcennĭa orbĕ
māchĭnās ēlectrĭdĕ vendĭtābās
plūrĭmas mōtās, ĭnĭmīcă sed tē
jam sŭpĕrāvĭt.

perdĭta emptōrum făcĭs ullă lūcră
partĕ nēquāquam, tămĕn ōcĭus nunc
solvĕre est nĕcesse hĕbĕtī tĭbi illă
dēbĭtă magnă.

quō mŏdō possis sŭpĕressĕ salvă?
num tĭbī sit subsĭdĭum pĕtendŭm?
sortĭbus pĕcūnĭă dēnŭō nŭm
accĭpĭendă?

praesĭdes propter pătĕris pĕr annōs
damnă stultos magnă. tĭbī dĭes nŭm,
pulchră quō mulcētra, ĭtĕrum sĭt an nōn,
lūcĕăt illă?

De luminatrice

saltĭci et sphaerae glŏbŭlīque ŏpertī
scintĭllant sēsē spĕcŭlis mŏventēs,
lūmĭnātrix vōcĕ cănit pŭellă
laetĭcŭlōsā.

De periculis cumulatis

dēlectat glăcĭes trĭplex pŭellăm
tē, tămen căvĕas măgis cădūcae;
quando ūnō bŏnă collŏcas lŏcō tū
tunc pĕrīcŭlă plūră sunt ŭbīquĕ

De balneo socolateo

balnĕō mergō sŏcŏlātĕō mē,
dulcĭus cōr est mĭhĭ pullĭōrī,
illĭus mŏvēre ănĭmum vŏlo hācĕ
noctĕ vĕnustī.

De machina Panasonica dialecto praeconata

praecōnans bĕnĕ māchĭnam pŭellă
tonstrīnam dĭălectum ămātă terrae
frīgĭdae dŏcĕt insŭētĭōrĕm:
nāsō saepĕ sŏnōs sŏnat lŏcūtă,
atquĕ quattŭŏr audĭuntŭr omnēs
vōcāles, fĭĕrīquĕ consŏnantēs
sic mūti omnĭbŭs in lŏcis vĭdentŭr.
at, heu, carmĭnă dēsĭnant frăgōsă.

（More non academico sed vulgari proprietatem 
dialecti hujus descripsi. )

De passere Panasonico

passer dum rĕcrĕātŭs in sĕrēnŭm
parvŭs ēvŏlăt aethĕrem, cŏactī
magnă damnă sŭbīrĕ sunt tĕnentēs
sortem, quae cĕcĭdit prŏfundum ĭn īmŭm.

De debitis solvendis

merces quōmŏdŏ vendĭtārĕ possĭm
plūres? dēbĭtă solvĕre est nĕcessĕ
mēnsem intrā, sŭpĕressĕ sī vĕlīmŭs.
exopto omnĭă neglĭgens sălīrĕ.

De Venere saltante

stārĕ cūr immōtă necessĕ mē sĭt
antĕ fēlīces, qui ălĭquid sŭāvĭs
mandĕre hortātūquĕ sălīrĕ laetō
coepĕre ămantēs?

De vestium venditrice

mānĕ trēs arcīs rŏsĕīs mĭnācēs
clam rĕsurgunt sanguĭsūgae pŭellae;
lūmĭnātae sōlĕ stătim vĭdērī
non tĭbĭ pŏssŭnt.

De colorum compositione

līnĕis fuscis părĭes sŏlumquĕ

ātrĭī mīrē dĕcŏrantŭr albī,
fluctŭant per quās rŭbŏr et nĭgrēdō
virgĭnĕ mōtā.

De penso domi faciendo

pāgĭnās, heu, quot mĭhĭ dē pŏētā
scrībĕre est nĕcessĕ sŭisquĕ verbīs?
fessă sum. spērō me ălĭquem jŭvārĕ
ēsŭrĭentĕm.

De curstrice II

ventĭlans crīnem pĕdĭbus sŏlūtŭm
currĕ pernix et sĕquĕre ērŭbescēns
caesĭam raedam et răpe ăquae lăgoenăm,
sī sĭtĭs, illăm.

De pictore Batavico

artĕ mīrandā brĕvĕ tempŏris tăm
fixĭt in tēlā spătĭum illĕ pictŏr,
cum pŭella ad nōs ŏcŭlos pŭdīcă
vertĕrĕ coepĭt.

De syngrapharum venditrice publicarum

vendĭtat formōsă pŭellă nostrae
syngrăphas rīdens, căvĕ, cīvĭtātĭs.
sis mĕmor pĕrīcŭli ŭbīquĕ magnī
pōnĕ lătentĭs.

De pruritu

quot cŭtem silvā cŭlĭces tĕnellŭm

bombĭlantes mī pŭpŭgērĕ densā?
prūrĭō multum. cĭtŏ frīgĭdum mē
in mărĕ jactĕm.

De hominum generibus

"pulchĕr es." "quid? quaeso, ĭtĕres, vĕnustĕ."
"pulchĕr es." "quid? num lŏquĕris Lătīnē?
pulchră sum fortassĕ, tămen rŭdis mī
non plăcĕt umquăm! "

De curstrice

dēbĕam flūctū quŏtĭens ărēnā

currĕre anhēlans mădĕfactă mollī?

fessă sum sub sōle. ălĭquid bĭbendum'st

mī cĭto ĭn umbrā.