De saltatrice XXV

nūbĭbus coelum mănĕt hos pĕr annōs
hūmĭdis tectum pŏpŭlusquĕ passŭs
aspĕrē saevīrĕ mănus dĕōrŭm
omnĭpŏtentēs.

cum tămen dīcat nĭmĭs essĕ magnŭm
impĭger yĕnī prĕtĭum mĭnistĕr,
frīgĭdō lūcēre ĭtĕrum dĭēs ĭn
aethĕrĕ coepĭt.

pergĕ mercātum tĕpĭdārĕ gestū
sortĭum rĕnātum, ănĭmōsă virgō,
ut Jăpōnĭs insŭlă surgăt īmō
ex cĭtŏ fundō.

et sălīre audēmŭs ăd aevă mox nōs
somnĭantēs aurĕă pervĕnīrĕ
maxĭmā spūmā. nĭhĭl ut tĭmendŭm
omnĭbŭs adsĭt.