De saltatrice XXV

nūbĭbus coelum mănĕt hos pĕr annōs
hūmĭdis tectum pŏpŭlusquĕ passŭs
aspĕrē saevīrĕ mănus dĕōrŭm
omnĭpŏtentēs.

cum tămen dīcat nĭmĭs essĕ magnŭm
impĭger yĕnī prĕtĭum mĭnistĕr,
frīgĭdō lūcēre ĭtĕrum dĭēs ĭn
aethĕrĕ coepĭt.

pergĕ mercātum tĕpĭdārĕ gestū
sortĭum rĕnātum, ănĭmōsă virgō,
ut Jăpōnĭs insŭlă surgăt īmō
ex cĭtŏ fundō.

et sălīre audēmŭs ăd aevă mox nōs
somnĭantēs aurĕă pervĕnīrĕ
maxĭmā spūmā. nĭhĭl ut tĭmendŭm
omnĭbŭs adsĭt.

De saltatrice XIX

flammă saltat frīgĭda ĭn æthĕre ātrō,
phosphŏrī lūcent tŭbŭlāta ĭn ædĕ.
līvĭdōs artūs ŏpĕrit călentĕ
vestĕ pŭellă,

quæ rĕtorquens corpŭs ŭt anguĭs albŭs
augŭrāre aenigmătĭcē crŭentŭm
coepĭt occāsum pŏpŭlī prŏfānī
vōcĕ cănōrĕ.

De saltatrice XIII

transĕam pontem dŭcĕ tē nŏvam pĕr
lūmĭnātum mox sălĭĕnte ăd urbĕm,
quā vĭis vīvē rĕsŏnat vĕnustīs
linguă vĕtustă.

De saltatrice X

fontĭs haud pūrī mĕdĭō pĕr annōs
stō sĭlens ullis sĭnĕ mōtĭbus; nīl
tangĭt aerātum mĭhĭ cor, sălīrĕ
nec cŭpĭo unquăm.

sērĭcum tam ōdī păvĭtans vĕnustum,
displĭcet crīnis nĭgĕr atquĕ pulchĕr.
nūdĭtās est mī dĕcŭs optĭmum sŭb
sōlĕ mănentī.