De flumine agroque

flūmĕn annos quinquĕ sŏlēbăt album
parcĭter rĭgārĕ Jăpōnĭs undīs
insŭlam cīvesquĕ cărent ădusquĕ
percŭpĭendīs.

nunc ăger pāret nĭgĕr immĭnentĕm
post prŏcellam, quō mĕlĭus gĕrantŭr
ūbĕres frūgēs ŏpĕrae incŏlārŭm
ad căpĭendās.

Somnium iambicum

rĕmōta ĭn urbĕ, quā lŏquuntŭr omnĭbŭs
jŏcōse ăvēs ĕt arbŏres dĭē vĭīs,
ĕburnĕam strŭit pălaestram ĭneffĭcax
rŏtamquĕ rex nŏvos dĕos cŏlens rŭbram.

Irīsăte ēbrĭe, has vĭdēbĭs et fĕrēs?

De itinere ad terras orientales

Olim erat vir quidam, qui, cum putaret se nullo munere fungi posse, ab Urbe profectus est dicens "In Urbe non maneam, sed mihi melius est petere orientalibus in terris aptiorem locum ad vitam degendam." Quem comitati sunt aliquot cari jam pridem ab ipso habiti. Quorum nemo autem de itinere bene sciret, idcirco equis vecti sunt errando. In Trifluminiae regione devenerunt ad locum, cui nomen erat Octopontium. Ibi in unum confluebant rivuli veluti araneae pedes diversi atque pontes structi erant octo. Quamobrem sicut nominatus erat. Panes siccatos ederunt sessi sub arbore, quae proxime paludem umbram faciebat. Qua palude irides florebant pulcherrimae. Quibus inspectis unus eorum postulavit; "Ut de viatoris sensu carmen pangas in versibus singulis sumens singulas litteras de verbo iride." Cui ille;

ignōta in rĕgĭōnĕ, tū, vĭātŏr,
rīdentem tĭbĭ somnĭas ămīcăm
indūtamquĕ tŏgā sŭētĭōrĕ,
sōlă quae sĭnĕ tē dŏmō rĕlicta est.

Quo canto omnes ita fleverunt, ut panes tumuerunt lacrimis humectati.

Diagramma

ūti ăbūtīque est rĕtĭnenti ĭn amnĕ
mī nĕcesse altō făcem ĕt ignem ăcerbŭm
sōlĕ candente et lăcĕrantĕ tēlō,
sīcŭt ĭn Indīs.

De amne odorato

香　fonte ŏdōrātō quăsĭ prātă lātă
川　limpĭdissĭmus cĭtŏ currĭt amnĭs, 　
真　trādĭtur vērā pĭlă crūrĭs artĕ,  　　　　　　　　　　
司　quod rĕgĭt omnēs.

Nunc temporis apud nos multissimi sunt inter pedifollis fautores, qui attente media nocte Kagawam Shinji inspiciunt. Qui pedilusor hoc anno factus est particeps manus praeclarae i.e. Mancuniensium Unitorum, quo multum gavisus sumus. Sed interrogatur, num eodem modo ac in manu Germanica ludere hortatoribusque satisfacere possit an non. Certe, ita speramus, nam optimus habetur omnium lusorum, qui adhuc nostro in caespite aliti sunt. Utinam faveat fortuna! 　


  　　　　　　　　　　　　　　

Exercitatio in hexametro

fēlix in cellā somnum sī tū căpĭs, undae
ex mărĕ pernarrent glaucae dē piscĕ vŏlantĕ.
lentē verbă sĕquī pergunt dum dulcĭă sēsē,
excŭtĭēs saevē somnurna et squāmĕă tergă.
sempĕr ĕdax vīvās ĕt ătrox fĕrăque ō mĕă fēlēs.

Haicua hexametrica

In mărĕ jactă
flŭet vĭrĭdis tŏgă
nantĕ pŭellā.

ventŭs ŭbīquĕ
nĭtens ăgĭtat cĭtŏ
nūbem ĕt ăristās.

tībĭă dulcĕ
sŏnat per ăgrum nĭgră
sōlĕ cădentĕ.

nox ĕrĭt ātră
tĭbi et tăcĭturna ŭbĭ
sīdĕră cantent.