De luctatore senatore c.n. Antonius Inoki

illĕ pugnātor crŭcĭātŭr ācĕr
calcĭtrātū, quem pĕdĭbus făcis tū
dextĕrō lævōquĕ cŭbans pălæstrā
in Tŏkĭensī.

factŭs hortāris pŏpŭlum sĕnātŏr
Insŭlārem vōcĭfĕrātŭs "esnĕ
salvŭs?". ut semper mănĕas pŏtens dux
corpŏrĕ magnō!

De arte pedifollica

scītĭus follem pĕdĭbus pŭellă

albĭdum saltārĕ făcis pĕrītīs,

sōlĕ quī lūcentĕ cădit sĕrēnō

aethĕrĕ nunquăm.

sis mĕmor lūsōrĭs ŭt illĭus, quī

insŭlā Jăpōnĭs ĕt urbĕ lūsĭt

splendĭda incŏlis plăcŭitquĕ multīs

amphĭthĕātrī.

De versibus sumotoriis

vox fortis rĕsŏnat vĭri in pălaestrā.

tristī verbă jŏcōsă cum cănōrĕ
mī tangunt ănĭmum vĭdenti ĭn ātrā
sōlī noctĕ Lĕnōvum ăd ordĭnātrŭm.

De sumotorio luctatore

omnes antĕ lĕvas tŭos lăcertōs

augustē, pĕdĭbusquĕ rītĕ terrăm
pulsas, et sălĕ pūrĭōrem ărēnăm
părās, ut plăcĕas dĕīs ĭta almīs.

De rege Japoniae pedifollico

Immortāle ălĭtus prŏpe est Căcūmen,

lūsit caespĭtĕ quinquĕ cīvĭtātŭm,
cānescit cŏmă flantĕ mulsă ventō,
lūdit prō pătrĭa ācĕr in pălaestrā.

Mense proximo Thailandiae celebrabitur mundanum pedifollii palaestrici poculum. In Japoniae manu ludebit, mirabile scitu, vir quidam XLV annos natus Miura Kazuyoshi nomine ex Shizuokae urbe ortus rexque pedifollicus apud nos appellatus. Utinam vires revocet mortalibus, qui juvenilis ardoris jam diu obliti sunt!

De gladiatore

exclāmas, glădĭātŏr, in pălaestrā
contrā vōcĕ mĭnācĕ fortĭōrĕm,
mox, invīsĕ, sălis cĕlerrĭme atquĕ
vexillō cĭtŏ victŏr es lĕvātō.

De quodam luctatore

*Ne hoc inspiciat qui res violentes respuit.  

Commentario de pugnatoribus Romanis lecto mihi in mente nonnulli veniunt luctatores "liberales" sive "professionales". Quos inter praesertim nostra forsitan intersit Hase Hiroshi nomine, cujus certamina supra inspicimus.

Qui vir musculosus olim quadam in universitate litteras Japoniae didicit classicas, postea magister creatus unum per annum quodam in Lycaeo pueros docuit. Insuper, verum egregius fuit in arte luctandi Graeca Romanaque; anno MCMLXXXIV etiam factus est particeps Ludorum Olympicorum Angelopoli celebratorum.

Quoniam tamen saevius luctari maluit, anno proximo Portu Divite in palaetra apparuit ut luctator professionalis atque decem per annos certamina certavit aspera animos puerorum adultorumque excitans.

Divulgatinonum televisificarum gratia cum notissimus esset, vitam nobiliorem sed haud constantem degere statuit; anno MCMXCV candidatus senatus factus atque suffragio prospere electus est.

doctĕ luctātor, tĭbĭ tam plăcēbăt
littĕras priscas lĕgĕre atquĕ magnōs
aspĕrē jactārĕ, sĕd in sĕnātū
vītam ăgĭs ācĕr.

Confitendum tamen mihi est, quod hactenus nullam auscultavi orationem suam. Interrogatur, num rebus politicis disputandis usui sint nostrarum notitiae litterarum classicarum, quae haud logicae esse saepe existimantur. Jam judicandum mihi est!

De amne odorato

香　fonte ŏdōrātō quăsĭ prātă lātă
川　limpĭdissĭmus cĭtŏ currĭt amnĭs, 　
真　trādĭtur vērā pĭlă crūrĭs artĕ,  　　　　　　　　　　
司　quod rĕgĭt omnēs.

Nunc temporis apud nos multissimi sunt inter pedifollis fautores, qui attente media nocte Kagawam Shinji inspiciunt. Qui pedilusor hoc anno factus est particeps manus praeclarae i.e. Mancuniensium Unitorum, quo multum gavisus sumus. Sed interrogatur, num eodem modo ac in manu Germanica ludere hortatoribusque satisfacere possit an non. Certe, ita speramus, nam optimus habetur omnium lusorum, qui adhuc nostro in caespite aliti sunt. Utinam faveat fortuna! 　


  　　　　　　　　　　　　　　

De cruribus puellae pulchris

cum pŭellae sint dŭŏ crūră pulchră,
quae pĭlam in portam gĕrĕre appĕtunt ĕt
vincĕre immānem mănum, ŭtrīsque ăbūtens
id făcĭt ācrĭs.

De ritu inceptivo Ludorum Olympicorum

ō făcem septem jŭvĕnes fĕrentēs,
millĕ currĭtis stădĭum intĕr astră,
quae mĭcant jam caerŭlo ĭn agmĭne admī-
rābĭlĭa ad vōs.

ignĭbus parvis făcĭtur săcer flōs
lūmĭnatque omnēs hĭlărē cănentēs
carmĕn illum, quī vĕnĭunt ăd Anglō-
rum rĕgĭōnĕm.

Exercitatio in stropha Sapphica

I
tībĭā pŭer cănĭt ad pŭellăm,

audĭens vernum fŏlĭum quĭescĭt,
mellĕae vōces vŏlĭtant fĕrentēs
somnĭă blandă.

vespĕris ūdae tĕnŭēs ŏcellī
dulcĕ scintillant jŭvĕnes sŭpra ambōs,
ventŭlus quandō lĕvĭs inflăt īmă
cordă sĕrēnă.

II

Impĕrātōrī plăcŭit Sĭnensis
albĭor fēlēs Ŏmŏto ut vŏcāta ĕt
nōbĭlis, quae tunc cŏmĭtātam hăbērĕt

et sĭbĭ servăm.

quam dĭē quōdam cănĭs aulĭco hortō
persĕquī coepit, tămĕn ā vĭro ācrĕ
aspĕrē captus, cĭtŏ pulsŭs est ĭn
exsĭlĭum horrēns.

III

sex vĭrī saltant sălĭentquĕ mīrē
et stătim fōrmae vărĭae vĭdentŭr.
dixĕris pūrās hĭlărē jŏcārī
flūmĭnĭs undās.