De Sarasvati Kamakurensi

fēmĭnis vĭrīsque ăvĭdis, cĭtō quī
dīvĭtēs optant fĭĕrī, nĕcesse est
parvŭlum lustrārĕ săcrumquĕ templŭm
Kāmăkŭrensĕ.

namquĕ sī lăventŭr ăquā mŏnētae
saxĕō pūrā fŭgĭtīvae ĭn antrō,
dīva ădauctūra essĕ pĭīs pŭtātŭr
Indĭcă largă

De cupresso procera

ō cŭpressus, quae dŭŏ millĕ sōlă
permănēs annōs, tĭbĭ carmĕn illŭd
ex rĕmōta ăd hanc rĕgĭōnĕ vallĕm
num rĕsŏnāvĭt?

Occidentali in parte Kanagawae praefecturae cupressus exstat procerissima scilicet altitudine quadraginta quinque metrorum, quae appellatur Houki Sugi, sive cupressus scoparum. Quae arbor extimatur saltem abhinc viginti saecula ali incepisse. Atque hactenus coelum et montes fluminaque inspicit ibi immota.

De statione martima

fluctŭum sessus plăcĭdum sŏnōrĕm
audĭens hōras stătĭōnĭs hāc ĭn
sellŭlā currus spĕcĭō vĕnīrĕ
et prŏfĭcīscī.

De saltatrice XV

purpŭrans lūcet părĭēs ĭn urbĕ

portŭensī, dum sălĭent pŭellae
mōtĭbus rīsūque ŏcŭlos sŭāvī
adlĭcĭentēs.

De equite sagittario

vectus per vĭrĭdans ĕquō cĭtātō
currente arcĭtĕnens nĕmus săgittās
ēmittit răpĭdās, ŭt omnĭbus sĭt
pax et frūx ŏpŭlentă prospĕrātīs.

Secundum annales Adzumakagami intitulatos, Minamoto no Yoritomo dux samuraiorum terras Japoniae orientales regnantium saeculo secundo decimo Kamakurae cum regimen condidit novum, equestrem artem arcuariam eo tempore jam neglectam ei iterum iterumque postulanti tradidit nobilis quidam Saigyo nomine. Qui senex ex stirpe artem Martis colente ortus, cum annos XXII fuisset, monachus Buddhisticus creatus erat atque multas per regiones postea peregrinans ut poeta egregius permultas panxit tancas sive carmina brevia XXXI syllabis composita. Quas inter infra in prosa Latine reddere conor eam, quam puer in ludo secundario legi.

autumnali in vespere dum video perdicem ex palude evolare,
pulchritudo rerum haud permanentium percipitur
et mihi sensu desiderioque carenti.

Dux lle a poeta petivit, ut carminis ars pangendi quoque doceretur, sed frustra, namque hic id facere abnuit dicens "Cum mihi animum tangunt floresve lunave, litteras XXXI compono. Nihil aliud est. Itaque mihi est nulla ars egregia neque ulla docenda." Die proximo cum profisceretur, gratias agens dux ei largitus est figuram felis argentariam. Quam tamen, ut fertur, nugas habuit atque puero in via ludenti dedit poeta.